koopislandblues

 -Ne yazıyorsun?  -Devamlılığı olmayan dağınık notlar, rüyalardaki gibi... yaşamdaki gibi, tamamen parça parça... çizdiğim gibi yazmayı isterdim.

gerçekten var olduğunu  hissettiğin zaman soğuk ürpertiyor bedenimi ulaşmak için ilerliyorum caddelerde, ışıklar arasında  arıyorum. her sabah evden bulmak için çıkıyorum. hava soğuk üşüyorum ve dağılmadan zihnimde, birbirine dolaşmış fikirlerle nasıl savaşlarda, nasıl kaybetmeden  devam edebilirim. sesleniyorum yeraltından farkına varabilsen yardım edilmeye muhtaç mıyım ben büyüyor delik içine çekiyor beni karanlık karanlıkta kaybettim kendimi.

 i am thinking. i am still thinking. god, why do i make so many mistakes! because i am thinking? probably, badly thinking. love to all. the trees in the park all white. some day... i still do not know how to pray. love,

 sabahları gazete okumak iyidir  sabahları birisini beklemek de   sabahları birisiyle çay içmek  ve sabahları sırtını denize vermek